Nieuws & Media > Drie zussen en een broer bij NDT

Big

Drie zussen en een broer bij NDT

17 Sep 2012

Op woensdag 12 september 2012 verscheen een artikel in de Telegraaf over Myrthe, Imre, Xanthe en Marne van Opstal, allen dansend bij NDT.

Gezin gegrepen door dansvirus
Drie zussen en een broer bij Nederlands Dans Theater

door Astrid van Leeuwen

Den Haag - Vier kinderen uit één gezin die voor een dansopleiding kiezen, is al een unicum. Maar vanaf dit seizoen werken Myrthe, Imre, Marne en Xanthe van Opstal ook nog eens alle vier bij het wereldberoemde Nederlands Dans Theater – iets wat maar voor heel weinig Nederlandse dansers is weggelegd. ,,Ze hebben alle vier hun eigen kwaliteit, zijn op hun eigen wijze uniek.”

,,Ze kon het woord nog amper uitspreken, maar op haar derde zei Myrthe, onze oudste, al: ‘Ik word ballerina’”, zegt Mirjam van Opstal (48) over de kiem van de passie die haar kinderen in de greep kreeg. ,,Mijn man Frans en ik hadden niets met dans. Hij schaatst, surft, speelt volleybal, ik deed aan wedstrijdzwemmen. Maar Myrthe was vastbesloten.” Myrthe (24): ,,Ergens moet ik getriggerd zijn, waarschijnlijk door een ballet op televisie, maar ik was te jong om me dat te herinneren.”

Van haar ouders moest ze eerst haar zwemdiploma’s halen. ,,Dat deed ze dan ook als een speer.” Daarna mocht ze in haar woonplaats Velden op balletles, waar de juf haar algauw doorverwees naar de vooropleiding in Venlo, een dependance van dansacademie ArtEZ. Broer Marne (22): ,,Na onze pianoles moesten mijn zusjes en ik vaak op Myrthe wachten en bij het laatste stukje van haar les zat ik dan zo te ‘hypen’ op mijn stoel dat de juf op een gegeven moment zei: ‘Waarom doe je niet mee?’.”

,,Imre heeft nog wel op paardrijden gezeten, maar vond uiteindelijk toch ook meer uitdaging in de dans”, zegt moeder Mirjam. ,,Xanthe stond al vóór ze op zwemles ging te huppelen.” Marne: ,,De dans is als een virusje door ons gezin gegaan. Thuis gingen voortdurend de meubels aan de kant en traden we op tussen de schuifdeuren.” Imre (23): ,,We wisten niet beter. Voor ons was het niet anders dan een gezin waarin twee broertjes op voetbal zitten.” Xanthe (20): ,,Het was ook heus niet zo dat we alleen maar over dans spraken. We hóefden er niet eens over te praten, we begrepen elkaar gewoon.”

,,Gedrevenheid kwam bij alle vier van binnenuit"

Kritiek

Moeder Mirjam: ,,De gedrevenheid kwam bij alle vier echt van binnenuit. En als ouders hebben wij altijd gevonden dat je die passie niet moet smoren, dat je je niet bij voorbaat moet afvragen ‘Waar moet dit heen?’, maar dat je je kinderen alle ruimte moet laten om hun gevoel te volgen en onbevangen in de wereld te staan. Iets mooiers bestaat toch niet?”

Toch had de buitenwereld soms kritiek. ,,Vooral toen Marne het voorbeeld van zijn zus volgde. ‘Je laat zo’n jongen toch niet dansen’, werd er gezegd. En ook omdat ik de kinderen al jong mee naar ‘volwassen’ dansvoorstellingen nam. Die zouden te ‘zwaar’ voor hen zijn. Maar kinderen zijn heel goed in staat om alleen dát uit een voorstelling te pikken wat op dat moment belangrijk voor hen is.”

Kostuums

Myrthe: ,,Van die kritiek hebben wij nooit iets gemerkt. Onze ouders hebben ons daartegen altijd in bescherming genomen.” Marne: ,,Ze zijn vanaf het begin heel betrokken geweest. Als we in de woonkamer dansten, drukte mijn moeder op de play-knop van de cd-speler en naaide onze kostuums.” Imre: ,,Later op de vooropleiding maakte ze samen met mijn vader decors voor onze voorstellingen en diende ons busje regelmatig als transportmiddel.”

Van alle gezelschappen die het viertal als kind bezocht, was het Nederlands Dans Theater al snel favoriet. Mirjam: ,,Myrthe was zeven toen ze de groep voor het eerst zag en had meteen iets van: ‘Dat wil ik ook, daar ga ik voor werken’.” Uiteindelijk was Marne de eerste die, in 2009, bij het juniorenensemble NDT2 werd aangenomen. Myrthe volgde een jaar later. Samen zijn ze dit seizoen doorgestroomd naar NDT1, de ‘volwassen’ groep, terwijl zus Imre is aangenomen bij NDT2 en Xanthe – die nog aan de Rotterdamse Dansacademie Codarts studeert – er een jaarstage aangeboden heeft gekregen.

,,Het is gekkenwerk!”, zegt Marne, ,,Elke danser wil hier wel werken. Vroeger zagen wij de NDT-dansers echt als goden, nu werken we hier alle vier. Het doet je bijna geloven dat álles mogelijk is.”

 

Zoek door de 161 nieuwsberichten